Drama
Soms zitten verlegen kinderen dagenlang te mikken tot ze een juf even alleen kunnen spreken over onnoembare zorgen.
Toen ik 's ochtends voor de poort van het schoolplein afstapte, liep een leerling me tegemoet en vroeg of hij mijn fiets mocht wegzetten. Samen liepen we over het bijna lege schoolplein. Ik zag hem moed verzamelen in de stilte, maar het lukte hem niet. Hij zette mijn fiets op slot en gaf mij mijn sleuteltje. 'En,' vroeg ik, 'heb je d'r zin in?', in het midden latend wat 'het' dan wel wezen mocht. 'Helemaal niet!' zei hij hartgrondig en keek me smekend aan: 'Moeten we echt een musical doen?'
Even voelde ik met hem mee, denkend aan de stress van de laatste uitvoering. Natuurlijk is de eindmusical niet verplicht in groep acht. Maar intussen verwacht iedereen wel een avondvullend programma voor een zaal vol trotse ouders; de kroon op acht jaar dans-, drama- en muziekles. Ook al houdt mijn groep tot december stug vol geen musical te willen doen, in januari krijgen de kinderen zonder uitzondering de musicalkriebels.
Ze moeten naar een musical toegroeien, de voorstelling markeert de overgang van het vertrouwde, naar een nieuw soort leven. Te groot worden voor de basisschool dat doe je niet door bolletjes van de Cito-toets in te kleuren. Dat doe je voor een volle zaal, je presenteert jezelf in een nieuwe rol en lacht je eigen angst in het gezicht uit.
Van mij hoeft dat niet per se met toneel, zang en dans. Misschien doen we dit jaar iets heel anders. In groep acht maken leerlingen zoveel prachtige presentaties: een verhaal geïllustreerd met foto's, een reclameposter, een quiz, woordschilderijen, rapbatt-les... Voeg daarbij alle dansjes, sketches, interviews en we hebben een avond. Een kwestie van foto- en filmcamera stand-by houden. En als het toch een musical wordt, zijn er allerlei coole taken waarbij je geen solo hoeft te zingen.
Mijn ideeën troostten hem niet. Voor een jongetje dat extra vroeg was opgestaan om zijn ellende met me te delen, klonk het als alleen maar méér werk. Hij weet niet dat hij er naartoe zal groeien. Ik beloofde hem dat het laatste basisschooljaar gaat meevallen. En de eindvoorstelling? Ach, wat zijn rol ook zal zijn, hij zal er achteraf blij en voldaan om zuchten. Klaar voor de volgende uitdaging. Daar ga ik voor zorgen.
Een juf begint altijd met de goede afloop in haar hoofd.
|
