Op het goede spoor?
Zitten we op het goede spoor? Is de trein al op snelheid? Loopt hij vertraging op of rijdt hij keurig op tijd? Welke stations moeten we passeren voor we onze bestemming bereiken? Moeten er nog wagons aangekoppeld worden? Moeten we overstappen onderweg? Zijn de tarieven niet te hoog, hebben we behoefte aan een voordeelurenkaart?
Vragen ICC'ers centraal
Tijdens de COT namen enkele groepjes enthousiaste ICC’ers plaats in een luxe rijtuig in de Rijtuigenloods in Amersfoort. Eerste klas natuurlijk, want de ICC’ers zijn belangrijk voor de school. Zij zijn de onmisbare schakel om cultuureducatie een vaste plaats te geven in het onderwijs. Bij wijze van uitzondering zaten de ICC’ers in een werkcoupé waar wel gepraat kon worden en ideeën uitgewisseld konden worden.
In de twee workshops die werden gegeven stonden vooral de vragen van de ICC’ers centraal. De landelijke projectleiders ICC gaven adviezen, beantwoordden vragen en leidden de discussie tussen de ‘passagiers’. Het bleek hoe zinvol en rijk zo’n uitwisseling kan zijn. Men keek over de grens van de eigen school/instelling heen en zag hoe anderen met vragen rondom cultuureducatie omgingen.
De volgende onderwerpen kwamen aan de orde:
- We hebben een beleidsplan, maar hoe nu verder? Samenhang met andere beleidsplannen binnen de school/instelling was gewenst. Een probleem dat steeds aan de orde kwam was het creëren en behouden van draagvlak, het enthousiasmeren van het team. Als cultuureducatie echt bewust bij de school hoort en niet ervaren wordt als ‘iets extra’s’ is de kans op succes het grootst.
- Duidelijk was dat ICC’ers behoefte hebben aan coaching, ondersteuning, maar zeker ook aan faciliteiten, tijd om hun werk goed te kunnen doen. “Als Minister Plasterk het heeft over het centraal stellen van het beroep van leraar, dan moet hij eens zorgen dat we ook gefaciliteerd worden”. ICC’ers merkten ook op dat ze vaak deskundigheid op de kunstzinnige vakken misten. Behoefte aan scholing kwam naar voren.
- Het inzicht in geldstromen werd gemist. Toen de ICC’ers er op geattendeerd werden dat daarvoor op het trainerdeel van cultuurcoördinator.nl een instrument te vinden was, bleek dat de ICC’ers niet gewend zijn dat deel van de site te bezoeken. Een eye-opener!
(Noot van de redactie: dit instrument is toegevoegd op het deel voor ICC'ers)
- De doorgaande leerlijn (wat is dat? Hoe geef je het vorm? Hoe zit het met de aansluiting naar het voortgezet onderwijs?) was een item dat aandacht kreeg. Het bleek dat met elkaar in netwerken bijeenkomen tot verhelderende gesprekken kan leiden en het idee om ook eens docenten uit de onderbouw van het voortgezet onderwijs uit te nodigen bij een netwerkbijeenkomst werden als idee opgepikt.
- Informatie over ontwikkelingen op het gebied van cultuureducatie is constant nodig. Ook bovenschools management en directies moeten goed geïnformeerd zijn. Een expliciete vraag om hier aandacht aan te besteden!
Het bleek dat veel ICC’ers al op het goede spoor zaten, maar een onverwachte sein- of wisselstoring kan tot heel veel vertraging leiden.
Reageren?
Uw reacties
Een belangrijk aspect is het bundelen van de krachten en gebruik maken van elkaars capaciteiten. Een ICC'er coordineert, maar hoeft niet uit te voeren. Als iemand binnen het team geweldig dramalessen kan geven, waarom dan niet voor elke groep. Een muzikant geeft in elke groep geweldige muzieklessen, een kunstenaar kan elke crea opleuken met enthousiaste ideeen. De ICC'er hoeft het wiel niet opnieuw uit te vinden als er andere collega's zijn die het zo uit hun mouw schudden. Daarbij komt dat een uitwisseling binnen school erg goed is om te weten wat er in andere groepen speelt. Niet verkeerd zou ik zo zeggen.
|
|
