Project blues
Bij de meeste vakken kan ik precies inschatten waar de moeilijkheden komen en bij wie; bij projecten niet. Projecten gaan altijd anders dan ik verwacht.
Tijdens een project besteden we dagelijks een beetje aandacht aan een onderwerp of vaardigheid. Het doorbreekt de sleur. Een korte tijd leren kinderen iets heel anders, op een andere manier. En na enkele weken is het weer weg. Lang genoeg om over farao’s te leren, te kort om een hekel te krijgen aan het balsemen. Bovendien leert een juf net zoveel als haar klas. Neem nou het laatste project.
De afgelopen weken deden alle scholen in onze omgeving een fotografieproject met als einddoel een fototentoonstelling. 'Dat kan mooi met hun eigen mobieltje', bedacht ik enthousiast. Ik ging op zoek naar foto-opdrachten en vond een lawine aan inspiratie bij @dailyshoot, die je via Twitter iedere dag een nieuwe foto-opdracht geeft. Ik opende een wiki, waarin leerlingen hun foto’s konden uploaden en elkaars werk konden beoordelen.
Foto's van leerlingen voor de opdracht 'Oog', macro in zwart-wit.
Ik ging op zoek naar fotografietips zodat ik mijn leerlingen met iedere opdracht iets nieuws kon leren over fotografie. Scherp stellen, kijken naar compositie en de keuze van je achtergrond. Als beginles liet ik zien hoe je de camera vasthoudt en vertelde ik wat over de knopjes en instellingen. Ik deelde mijn verbazing over kleurenopties met de klas. Zwart-wit, fellere kleuren! Cool.
Mijn groep acht besloot eerst andere klassen te helpen. De kleuters gingen voor een portretfoto over hun hobby in een grote lijst staan. Dat was makkelijk voor mijn jonge fotografen. Een volgende klas, die poseerde op een eigen favoriete plaats, was duidelijk moeilijker. Maar met 'shoot and move' (verander van standpunt terwijl je fotografeert) zat er meestal wel één goede foto tussen: redelijk scherp en mét hoofd en voetjes.
Toen groep 8 eindelijk aan mijn opdrachten begon, bleek dat het foto’s vanaf je eigen telefoontje versturen bij weinig leerlingen bekend was. En wie het wél kon, zat met de handen in het haar bij andermans mobieltje. Ik zocht nog naar een makkelijkere manier, maar toen ik de griep kreeg kwam het project piepend tot stilstand.
Van alle foto-opdrachten die ik had bedacht heb ik er welgeteld één afgerond. En de rest laat ik maar stilletjes zitten. Volgende keer pak ik dit project anders aan. Trouwens, groep 8 heeft zich al in het volgende project gestort: nog 5 weken tot het EHBO-examen.
Wondsnelverbandje, iemand?
|
